Belki de Biz...
 

Uzun zaman oldu…
Sanki kelimeler bile seni bekler gibi
sessizliğe yaslanmış duruyor.
Ben ise her adımımda
adı sana çıkan yolları düşünüyorum.

Kırgın mısın, bilmiyorum…
Ama kalbimin kapısını çalan tek anı,
seninle geçen o kısa ama
uzun yankılı zamanlar.

Bazen diyorum ki;
belki bir selamlık mesafe kaldı aramızda,
belki bir cümle, belki bir nefes…
Belki de biz,
hiç bitmemiş bir hikâyenin
yalnızca ara verilmiş satırlarıyız.

Eğer bir gün,
yüreğin kendi sessizliğini dinler
ve bana doğru hafifçe eğilirse…
Bilesin,
ben hâlâ seni incitmeden sevebilecek
cesareti içimde saklıyorum.

Yanıt: Belki de Biz...
 

Paylaşım için teşekkürler. Elinize sağlık.

Yanıt: Belki de Biz...
 

Teşekkürler.

Yanıt: Belki de Biz...
 

Usul usul beklemek hiç vuslata ulaştırmış mı insanı? Size doğru hafifçe eğilmesini beklemek yerine, siz eğilmelisinizdir belki de.
Hoş, bu şiiri yazan bir kadın olsa muhtemelen siz eğilmelisinizdir belki de demezdim. O da ayrı bir konu tabi ki.

Ellerinize sağlık, @ Aykut .

Yanıt: Belki de Biz...
 

Ne geldiyse başımıza beklemek yüzünden geliyor.
Belki biz eğilsek çoktan kaldığı yerden devam edecek aşk...

Çok, duru, bir içim su şiir...
Eline, yüreğine sağlık @ Aykut
Harika...

Yanıt: Belki de Biz...
 

Teşekkür ederim,değerli yorumlarınızla renk kattınız.

Yanıt: Belki de Biz...
 

Harika :alkis
Çok dokunaklı bam teline sarılmış iki tel gibi
sımsıkı zamana karşı bekleyiş.

Belki de biz,
hiç bitmemiş bir hikâyenin
yalnızca ara verilmiş satırlarıyız.

Bazen de Zaman çok acımasız olabilir...

Kalemin kavi aksın paylaşım için teşekkürler :uykusuz

Yanıt: Belki de Biz...
 

Amin.Teşekkürler.)

Yanıt: Belki de Biz...
 

Paylaşım için teşekkürler.

Yanıt: Belki de Biz...
 

@ Aykut emeğine yüreğine sağlık !