İtalya/Roma

Her insanın içinde saklı bir ikinci bahar vardır. İlk bahar gençliğin kör cesaretidir; ikinci bahar ise yıkımların ardından gelen bilgeliktir. İnsan, hayatın karşısında yıprandıkça değil, yeniden başladıkça büyür. Bir çiçek gibi, yeni topraklara kök salar. Güneşe dönmeyi öğrenir, yağmurlardan beslenir. Ve bir gün, kendi baharını yarattığını fark eder; tüm kırık dökük anıların, yara izlerinin aslında onu daha güçlü, daha özgür kıldığını anlar. İçindeki eski benlik yerini, umutla filizlenen bir yaşamın tohumlarına bırakmıştır. Yeni bir insan olmuştur artık, sadece varlığıyla değil, her adımında yeniden doğarak...