Aynı sokakta yürürüz, aynı havayı solur, aynı gündemi takip ederiz. Ama hayat kimseye eşit bir başlangıç sunmaz. Kimi hayata bir adım önde başlar, kimi daha ilk anda ekside olur.
İşte bu yüzden herkesin kaderi farklı yazılmıştır.

Bugün sosyal medyada karşımıza çıkan “başarı hikâyeleri” genelde tek cümleliktir: İstedi ve yaptı.
Ama o cümlenin arkasında anlatılmayan çok şey vardır. Kiminin arkasında güçlü bir aile, maddi rahatlık ve doğru yönlendirmeler vardır. kimininse sadece sabrı, sessiz mücadelesi. Aynı hayali kuran iki kişiden biri önüne çıkan fırsatlarla hızla ilerlerken, diğeri sürekli duvarlara çarpar.
Bu fark çoğu zaman azimle değil, hayata hangi şartlarda başlandığıyla ilgilidir.

Kader demek, her şeye boyun eğmek demek değildir. Oturup beklemek, vazgeçmek hiç değildir. Ama şunu kabul etmek gerekir:, Herkes aynı yükü taşımıyor. Kimisi çok erken büyümek zorunda kalır, kimisi hayata geç uyanır. Kimi kayıplarla güçlenir, kimi elindekileri kaybetme korkusuyla yaşar. Hayat herkese aynı soruları sormaz.

Belki de asıl sorun, kendi yolumuzu başkalarının hayatıyla karşılaştırmaktır. Başkasının hızına bakıp kendimizi yavaş sanmak, başkasının rahatlığına bakıp kendi emeğimizi küçümsemek. . .
Bunlar sadece insanı yorar. Çünkü herkesin yolu kendine, sınavı kendinedir.
Kimi yağmurda yürür, kimi güneşte; ama kimse durma lüksüne sahip değildir.

Sonuç olarak kader bir bitiş değil, bir başlangıç çizgisidir. Nerede başladığımızı seçemeyiz ama nasıl ilerleyeceğimizi seçebiliriz. Evet, herkesin kaderi farklı yazılmıştır. Ama o hikayenin nasıl anlam kazanacağı, hala bizim elimizdedir.