Adı Halime imiş...
Babası seslenince öğrendim..
Tahminen dört ya da beş yaşlarında idi..
Markette karşılaştık onunla keşke o ana hiç tanık olmasaydım..
Neye elini uzatsa almak için babası "onları satmıyorlar" diyordu..
Dakikalarca takip ettim sessiz sessiz..
Çok şey değildi istediği oysa, bir kaç bisküvi ve bir de çikolata..
Ama onlar satılık değildi..
İnce bir ses soru sordu babasına "onlar süs mü?" diye.
O an göz göze geldik Halime'ciğin babası ile.
İkimiz de yutkunduk, kahrolduk..
Şimdi anlatın, cevap verin Halime' ye, Halime' lere..
Yere batsın insanlığınız...Yere batsın her şey..
İçimde nefret var artık sisteme karşı..
Sizler bunu bilerek yapıyorsunuz..
Benim Vatanımda çocuklar çoktandır et yemiyor biliyorum..
Artık çikolata da yiyemiyorlar..
Allah sizleri affetmesin!
Evet bir çocuk gülmüyorsa Bayram neyimize.
Alıntı