|
Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
İçimdeki suskun çocuğun eline
Tebe’şiir verdim Sessizlik Yüksekten düşen bir sesti Sustum Konuşmayı bilen herkesin Unuttuğu yerde Titredi harfler Bir cümle kırıldığında Nasıl büyür insan Bir bakış yarım kaldığında Neresinden incinir Öğretti yazı Tebeşir tozundan gökyüzü yaparken Elleri beyazdı Kalbi kir tutmazdı Yanlışlarını sildi Silinen şeyler bağırdı Kulaklarını kapadı çocuk Ben bakmadım Bakarsam konuşurum sandım Yer d’inledi Bir şiir çocuğun elinden Sessizce düştü Sonra çocuk döndü Eline baktı Hiçbir şey söylemedi Duvar sustu Zaman geriye çekildi İçimdeki suskun çocuğun eline Kırıldıkça mısraya dönüşen Sus payı verdim— Yeşil bir tahta Öyle okuldan kalma değil Çok beklemekten Yosun tutmuş bir hatıra Zili hiç çalmamıştı Teneffüs gelmemişti nefesine Çocuk yazdı Yazmadı aslında— Kanadı Her harf Dünyasının eksik bir yeriydi “Anne” dedi Son hecesi düştü Anı ana’bildi “Gitme” yazdı Tahta kendini sildi Yosunlar büyüdü yazdıkça Kelimeler nem aldı Umut biraz daha küflendi Yeşil Renk olmaktan çıktı Artık Uzun süre bakılmış Bir vazgeçişti Tebe’şiir kırıldı elinde Tozu ağzına doldu Konuşamadı— Bir şiir Boğazdan değil Sessizlikten söküldü Ben sustum Sustum ki öğretmen gelmesin Sustum ki zil hiç çalmasın Sustum ki çocuk Adını tamamlayabilsin Ama yazmadı son dizeyi Tahtaya yaslandı, Yosuna başını koydu Büyümedi İçimde kapısı kilitli Tahtası yeşil Bir sınıf kaldı Ve ben Bir ömür O tebe’şiiri Yerden kaldırmadım İçimdeki suskun çocuğun eline Tebe’şiir verdim Dünya biraz daha ağırlaştı Yeşil tahta Yosunlu bir sabır Çocuk yazdı Her harfi Gecikmiş bir özürdü hayata Adını yazdı— Yarım kaldı Bazı isimler Sahiplenilmeden büyürmüş Adı büyüdü Bir sevdayı denedi Tahta karardı “Kal” dedi Tebe’şiir kırıldı Yosun yayıldı satırlara Yeşil sessizce çürüdü Burası okul değildi artık Kimsenin Geri dönmediği bir çocukluktu Toz kalktı Çocuk Konuşmadı Bir şiir Bir çocuğun içinden Sessizce çekildi Ben oradaydım Sustum Sesim değse Çocuk dağılacaktı Zaman geriye çekildi İçimdeki suskun çocuğun eline Tebe’şiir verdim Çocuk yazdı Sen geldin Sessiz geldin— Yanına oturdun çocuğun Tahtaya bakmak Acıya göz hizasından bakmaktı Bakmadın Çocuk ellerine baktı Harf bekledi senden Ellerin boştu Elindeki tebe’şiir kırıldı Tozu avucunda kaldı Bir şey söyleyecekti— Söylerse büyüyecekti Büyürse sana affedecekti sevgisini Sen elini uzattın Kaldırmadın Sadece orada olduğunu Bildirdin hayata Yosun yayıldı Yeşil koyulaştı Tahta sustu Çünkü sen Arkaya bakmadan değil Bakacak bir şey bırakmadan Gittin Çocuk yerden kalkmadı Ben sustum Harfler mi yamuktu Doğarken mi yaralıydı Yarım kalan her şey Daha mı gerçekti Bazı sevgiler Yaraya dokunmaz Yerini mi ezberlerdi Bilmiyorum Hiç kimsenin Son dizeyi yazmaya Cesaret edemediği Çocukluk muydu Sen mi geç kalmıştın Erken miydik Yoksa bir hiç miydik Bilmiyorum Tahta sustu Yosun yayıldı Zil yine çalmadı Çocuk yerden kalkmadı Bundan sonrası Ölüm sessizliği Ve ben Hâlâ bilmiyorum— Biz niye ölüm(ün)e sustuk |
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Napsın çocuk tebeşiiri.. Al eline gitarı, sen çal o oynasın.
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Kalemine emeğine sağlık
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Birkaç kere okudum...
Çok dokunaklı şiir. İçindeki anne, çocuk/çocukluk, sevgiye açlık, hüzün, hüzün, hüzün... Tekrarlayı ve her tekrarın kendi içindeki örüntüsüyle Nazım Hikmet'in Masalların Masalı şiirindeki keskin zekayı gördüm... Ve sordum: Çocuklar tebeşiir gibi kırılırken biz niye hep ölümüne susuyoruz... |
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
İçimdeki suskun çocuğun eline
Kırıldıkça mısraya dönüşen Sus payı verdim— Yeşil bir tahta Öyle okuldan kalma değil Çok beklemekten Yosun tutmuş bir hatıra Her satirini okurken zaman zaman birseyler buluyor insan tipki yukaridaki yazdigim satir gibi kalemine emegine saglık :kalben |
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
Asheuaheauhe tamam merak etme, ben ona pm atar tarif ederim de, orayı bulup yazdığımı okuyabilir bilmiyom. |
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Emeğine sağlık.
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Emeğine kalemine yüreğine sağlık
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Alıntı :
|
Yanıt: Zili Hiç Çalmayan Çocuk(Sevilmek)
Okurken kendi çocukluguma gittim.Sanki her okuyanın ''aa bak aynı ben'' diyormuş gibi mırıldanmalarınıda duymalısın bence.Bu mısralarda bir hayat saklı.Belki senin belki benim belki bir çoğumuzun hayatından bi parça.Yüreğiniz dert görmesin.
|
| Forum saati; Türkiye'ye göre ayarlanmış olup, şu an saat: 11:23. |
Powered by vBulletin® Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions Inc.