kaldığımız yerde
mazrufun ucu açık
içinde kelimeler öyle bir gülüşürdü ki
harfleri dudaklarıma götürüp
tek tek öpmek gelirdi içimden
yola çıkardım
virgülün, ünlemin izlerini takip ederek
soluklanmak hissiyle evinin gölgesinde
zarif bir kesinlikle kapatılan kapının önünde kalırdım
avludaki ağaçlar
kuşlar, kediler
ve taze çimenler
kapının dışı öylece kalakalırdı
işte hepsi bu!
b.








9Beğeniler





Hybrid şeklinde göster
