Bir gemi kalkar bu limandan Valinor'a...

Gökyüzüne bıraktım bilmem kaçıncı kertiği yine. Bu kaçıncı hakikaten?
Sayıyor ya insanlar her sene işte bu geceyi? Benimkiler de onlar gibi.
Gelip geçen bir rüzgar ne bırakır insanda? Ne hatırlatır rüzgarı insana yıkıp geçmeyince?
Alelade rüzgarlardanım gibi...

Bir yerlere yetişmeye çalışıyorum sürekli sanki.
Geç kalmışım, bekleyen varmış, acelesi varmış gibi.
Güzergahı olmayan bu yolculuk beni nereye götürüyor?
Bitecek mi? Bir yere varacak mıyım?

Doğu Eşrefoğlu ne diyordu?
"Aslan ceylanı yemeye 40 gün önce karar verir de, 40 gün ortalıkta görünmez karnının gurultusu duyulmasın diye."
Öyle bir çakallık halet-i ruhiyesi, aslanı aslan yapıyor.
Ahlakın gerçekten estetik standartları vardır ve bu normalleşmiştir.