Teşekkür ederim, üçrenk hanımcım.
Kim bilir belki bir gün yollarımız kesişir ve birlikte bir daha deneriz. Eminim o zaman ikimizinki de daha güzel olur



İletişim konusunu o kadar yanlış anladık ki, kimimiz hiç konuşmuyor, kimimiz de hiç susmuyoruz.
Kendimi “doğru” anlatmam o kadar önemliymiş gibi hissediyorum ki, yoruluyorum.
İnsanlar nezaketten bile anlamıyorken, susmanın tadını nasıl hatırlayacağız biz?
Hele bir de sustuklarımız şiir olamazsa…