"Gökten yere inmek için tek yol
Beden istilası
Hayaller uçucudur
Ete ve kemiğe dayanmadıkça
Dağılır
Uçuşur durur
Tende sızı
Ve sancı bırakırken
Nefesini keser "
Şşş…
İçini sustur
Işıksız gölgelerde
Avuçlarındaki yarım harfler üşür
Gel
Yol benim bedenim
Adım atman yeter
Arkanda bırak ağırlıkları
Kasıklarında çöken isimsiz ağrıyı
Bana getir
Adını üzerinden alayım
Yükünü ben taşıyayım
İçimde egzotik bir koku dağılırken
Gel
Saçmalığın
Taşkınlığın
Sınırsız diliyle
O kapıdan içeri gir
Ve
Bırak benim kuytularıma
Ayna artık konuşmuyor
Oda yalnızca iki nefeslik
Parmak uçlarındaki
Mızıkçı kederi
İçimdeki çağlayanlarda arıt
Diline dolanan tabirsiz kelimeleri
En mahrem sessizliğimde
Birbirine düğümle
İçimde direnen o şiiri
Eme eme bitir
Havaya sinmiş yoğunluğu
Bir nefes gibi içine çek
Çevir sayfa aralarımı
Beni biraz da tersimden oku
Yüksekliklerimde fırtına başlasın
Sıcağın yürüdüğü yerde
Mühürleneyim sana
Nasıl çözülüyorum
Nasıl parçalanıp
Yeniden kuruluyorum
Yıkılan bentler
Yarılan denizle
İçinde tuttuğun ne varsa
kırılırken
Dokun
Hayır
Sırtıma değil
Ateşin başladığı yere
Dokun
Gölgeler ölsün
Hayaller gerçeğe teslim olsun
Ete bürünsün
Sessizliği yar
ve
Soluk soluğa
Orada kal
Dudaklarda dem
Parmaklarında kokusu kalsın
-Ben sana sızımsızımım-
-Y'aktım ama y'akmadım-
_tebeşiir