Aslında inançlıyım
Lâkin
Öyle bir an
geliyor ki
Esen yele
Uçan kuşa
Doğan*güneşe
Yanan ateşe
Ağız dolusu
isyan etmek
Haykırırcasına
Dağı, taşı titretircesine
bir çığlık
.
Yenildiiiiiiimmmmmmm
.
.
.
Yendin
Evet evet
yanlış duymadın
Yendin beni
Kabul yıkıldım
(Ama, fakat, lâkin
deryalarımı bilirsin
Ne çok kulaç
attığımı onlara
İşte onların
en fiyakalısından
bir ama seçtim)
"Ama" bilirsin beni
Nasıl yerle yeksan
oldu isem
Öyle de
kimseye tozumu
bulaştırmadan
Daha bir güçlü
Kalkarım
Evet öyle
Kalkarım...
Çöküşüm
çok zor olduğu gibi
Bir o kadar da büyüktür
Ve bir o kadar
büyüyüp, çoğalıp
Kendimi kendime kıyıp
Kalkmasını da bilirim
Evet yenilmez
değilim
Evet acizim
Evet belki
kimsesizim
(Ve yine deryadan
bir lâkin ç’alıp)
"Lâkin"
Tecrübeyi bilezik diye
koluma takmasını da
bilirim
Hep bildim...
Savaş boyalarımı
sürdüm
Savaş boyası
dediğime bakma
Bilirsin işte
Gözlerimin karalığına
ithaf sürmelerimi çekip
Ruhumun gökkuşağına
inat
Siyaha dönük
rujum ile
Hazırım
Yenilmeye...
.
.
Yenilgiertesiertelemedenherkeseherkesi...