Düşmek sorun değil, kalkamamak sorun
“Düşmek sorun değil, kalkamamak sorun.”
Bu afitabi söz, başarısızlığın değil vazgeçmenin asıl kayıp olduğunu anlatır.
İnsan hayatında düşmek kaçınılmazdır. Hata yapmak, yanılmak, kaybetmek ya da geriye düşmek; hepsi öğrenme sürecinin doğal parçalarıdır. Kimse sürekli güçlü, doğru ya da başarılı olamaz. Düşmek, insan olmanın bedelidir; ayıp ya da zayıflık değildir.
Asıl sorun, düştükten sonra yerde kalmayı kabullenmektir. Korkuya, utanca ya da umutsuzluğa teslim olmaktır. Kalkamamak, insanın kendi gücüne inancını kaybettiği noktadır. Çünkü kalkmak; yeniden denemeyi, ders almayı ve yoluna devam etmeyi gerektirir. Bu da cesaret ister.
Bu söz afitabidir çünkü sert ama gerçektir. İnsanı avutmaz, sorumluluğu hatırlatır. Başına gelenleri değil, onlara verdiğin tepkiyi sorgulatır. Hayatta kimse düşmeden ilerlemez; farkı yaratan, kaç kez düştüğün değil, kaç kez ayağa kalktığındır.
Özetle bu söz şunu söyler:
Yenilgi seni tanımlamaz, vazgeçiş tanımlar. Güç, hiç düşmemekte değil; her düştüğünde yeniden kalkabilmektedir.