Giden çok oldu,
kapıyı çarpanı da,
arkasına bakmadan sıvışanı da…
Biz saymadık adım adım,
defter tutmadık ihanete.

Kalanlar kaldı.
Bahane üretmeden,
“yarın bakarız” demeden.
Yağmurda şemsiye aramayan,
çamurda ayakkabıya değil,
yola bakanlar kaldı.

Giden konuştu,
kalan sustu ama taşıdı.
Giden unuttu,
kalan hatırladı ama satmadı.

Biz omuz omuza durduk,
sırt sırta verip küfür yedik hayattan.
Kaçmadık.
Çünkü sokak öğretir:
Her giden kayıp değildir,
her kalan mucizedir.

Bugün hâlâ buradaysak,
bu bir tesadüf değil.
Bu, karakter meselesi.

Gidenlere yol açık,
arkadan el sallamayız.
Biz kalanlarız.
Azız belki,
ama sahiciyiz.
Ve bu şehir,
en çok bizi bilir.

Yarı yolda bırakanlara ithafen..