gökyüzünden iniyorum

nuh nebiden kalma çürümüş yaprakları doldurup bavuluma
yola çıkıyorum beyaz bir şehrin kalbine doğru

durmadan esen rüzgârları avuçlarıma hapsediyorum
yine de imkânı yok hızlı gitmenin

göz kırpıyorum aynadan yansıyan gölgelere

dans eden saçlar ve kuklalara rastlıyorum yol boyu
içimdeki denizi gösteriyorum onlara
şarkının ritmi değişiyor hemen..

üstüme sinmiş bir düşü kucaklıyorum yeniden

elmalı kurabiyeden çıkan aşk,
aşk şaşırtıyor
yine..

b.