Mahrem, İslâm'da evlenilmesi haram olan kişi. Mahrem sözcüğü Arapça haram kökünden gelir. Mahrem olmayan kimselere nâmahrem denir. Nâmahrem sözcüğü Türkçede yabancı, el anlamında da kullanılır. İslâm'da mahremiyet durumu ikiye ayrılır: sürekli mahremlik ve geçici mahremlik