Bu konuda taa 1950'lerden (hatta 1946'dan) bugüne sayfalarca yazabilirim. Uzatmaya ne gücüm, ne motivasyonum, ne moralim var..

Tabi yazacaklarım Türkiye'yi kapsayacak...

Lafı dolandırmadan şunu yazayım:
Her jenerasyon kendi döneminde ne kadar zorluk çektiyse, kendi devamı olan jenerasyona hem daha iyi imkanlar sundu, hem de bir yandan sabırlı davrandı diğer yandan serbset yetiştirdi.

(Hani: "zor zamanlar güçlü insanları; güçlü insanlar iyi zamanları; iyi zamanlar zayıf insanları; zayıf insanlar da zor zamanları yaratır." Tespiti var ya, o misal...)

Ülkemiz için bunun altında yatanın "ben çektim evladım/torunum/yeğenim/kardeşim çekmesin" dürtüsü olduğunu düşünüyorum... İşte bu noktada 1960 sonrası yaşananların (siyasi ve ekonomik) domino etkisidir çocuklarımızın geldiği bu nokta...

Diğer taraftan:
Toplum yapısı son 10 yılda çok değişti...
Öncesindeki 10 yıl bugünleri doğurdu...
Memleketin insan profili değişti, sosyo-kültürel, ırkî, dinî, ekonomik faktörler ve eğitim kalitesindeki hızlı düşüş insanlarımızı çok geri çekti...

Şahsen cinayet dahil suça bulaşma yaşının 14'e indiğinden, orta okul çocukları için bağımlılık yapan zımbırtılar kolay ulaşılabilir olduğundan bu yana endişelerim arttı.

Keşke bizim gençlerimizin sersemliği o marketteki yaramazlıkla kalsa....

Gerçi suç bizleri yönetenlerin ve bu durum karşısında üç maymunu oynayan bizlerin...

Ama yine de onlar için hâlâ ümitliyim.
Onlar kendilerinden önceki jenerasyonların tam tersi davranış ve reflekse sahip. Bir yandan imkanları doğrusunda anın tadını çıkarıyor, kendilerini sessiz sedasız, görünmez yapıyorlarken, öte yandan yeri geldiğinde ne kendilerini ezdiriyor, ne boyum eğiyor ne de tepkisiz kalıyorlar. Uyuyan hücre gibiler... Her an tetikte...

Aslında Z kuşağı çocuk ve gençlerine hayranlık duyarım. Tam ne olacak bu çocukların hali derken son 2 senede sahneye çıkıp biz buradayız demeleri herkeste şok etkisi yaptı...

Hem de o değerli madeni işlemesini bilmeyen bziler ve yönetenlere rağmen...

İyi ki
Uzatmaya ne gücüm, ne motivasyonum, ne moralim var...
Demişim.
Yoksa ohooo yaz babam yaz...