Saçlarımda artık kış var, aynalar yabancı bir yüz,
Takvimden düşen her yaprak, bitmek bilmeyen bir güz.
Eski bir kutu açılıyor, tavan arasında tek başıma,
Bir çift gözlük çıkıyor ortaya, dokunuyorum gözyaşıma.
O koyu kahve saçların, bir rüya gibi uzağımda,
Hâlâ o ihanetin soğuk mühürü var, sol yanımda.

Yıllar geçti Çalıkuşu, ama saatim o günde durdu,
Senin masumluğun gitti, beni bu sessizlik vurdu.
Şimdi her keman sesinde, o ela gözlerin parlar,
Gönlümün eski sokağında, hala o ince yağmur var.
Seni aramadığım sokak, sormadığım rüzgar kalmadı,
Ama giden Çalıkuşu, bir daha geri dönmedi, dönmedi.

Seni bulduğumda bakışların buzdan bir duvardı,
Oysa eskiden o gözlerde, sadece bahar vardı.
Gençliğimin o büyük günahı, şimdi ömrümün kefareti,
Affedilmemiş bir ruhun, bitmeyen esareti.
Sen başka bir göğe uçtun, izini bile bırakmadan,
Bense kaldım bu evde, zamanı hiç durdurmadan.

Yıllar geçti Çalıkuşu, ama saatim o günde durdu,
Senin masumluğun gitti, beni bu sessizlik vurdu.
Şimdi her keman sesinde, o ela gözlerin parlar,
Gönlümün eski sokağında, hala o ince yağmur var.
Seni aramadığım sokak, sormadığım rüzgar kalmadı,
Ama giden Çalıkuşu, bir daha geri dönmedi, dönmedi.

Yıllar geçti Çalıkuşu, ama saatim o günde durdu,
Senin masumluğun gitti, beni bu sessizlik vurdu.
Şimdi her keman sesinde, o ela gözlerin parlar,
Gönlümün eski sokağında, hala o ince yağmur var.
Seni aramadığım sokak, sormadığım rüzgar kalmadı,
Ama giden Çalıkuşu, bir daha geri dönmedi, dönmedi.


Kemanın telleri kopuk, arşesi artık yorgun,
Ben kendi denizimde, en çok kendime dargın.
O sevgi dolu kızı, ben ellerimle öldürdüm,
Şimdi her gece rüyamda, o cenazeyi gördüm.

Tozlanmış bir nota kağıdı, yarım kalmış bir beste,
İsmin yankılanıyor, aldığım her son nefeste.
Sen yoksun...
Pişmanlık sonsuz.

Yıllar geçti Çalıkuşu, ama saatim o günde durdu,
Senin masumluğun gitti, beni bu sessizlik vurdu.
Şimdi her keman sesinde, o ela gözlerin parlar,
Gönlümün eski sokağında, hala o ince yağmur var.
Seni aramadığım sokak, sormadığım rüzgar kalmadı,
Ama giden Çalıkuşu, bir daha geri dönmedi, dönmedi.

Yıllar geçti Çalıkuşu, ama saatim o günde durdu,
Senin masumluğun gitti, beni bu sessizlik vurdu.
Şimdi her keman sesinde, o ela gözlerin parlar,
Gönlümün eski sokağında, hala o ince yağmur var.
Seni aramadığım sokak, sormadığım rüzgar kalmadı,
Ama giden Çalıkuşu, bir daha geri dönmedi, dönmedi.