uykusuzadam kullanıcısının gönderdiği mesajdan alıntı
Gönderiyi Aç
Hani sen "... insan en çok, kendine karşı yumuşak olabildiği gün büyür." Demişsin ya ben almayayım. Çünkü daha ne kadar büyüyeyim ki.
Yaş gelmiş çatmış 57'ye. Bu kadar kâfi
Kendimize kıyak geçmiyecez de kime geçeceğiz ki dimi ama...
Evet, insanın kendiyle başbaşa kalması lazım mutlaka...
Mesela geceleri kendimi nadasa bırakıyorum ben. Hayattın sıkıntılarından soyutluyorum düşüncelerimi...
Sabaha zihnen daha dinç oluyorum...
Tavsiye ederim.
Kalemine sağlık...
Böyle olumlamalı yaklaşımlara çok ihtiyacımız var...
Teşekkür ediyorum kardeşim...
Var ol...
ne güzel anlatmışsın…
büyümek bazen ilerlemek değil, dediğin gibi biraz durmak aslında. insanın kendine bıraktığı o “nadas” anları en kıymetlisi. herkesin kendi ritmi, kendi yaşı, kendi yolu var.
böyle bir karşılık bulmasına gerçekten sevindim. sen de var ol abicim, teşekkür ederim.
