Hazır gazı vermişken, frene dokunmadan senin de sayfana dalayım dedim abi. Rampa çıkıyoruz sonuçta, gaz kesilmemeli.

Benim şu hayatta girmediğim iş, ortam, mekan yoktur. Tanımadığım insan pek azdır. En azından aşinayımdır. Her boktan 100 gram yemiş derler ya? O benim. Hala da öyleyim.

Bak inan itimat et, sen benim hayatımda tanıdığım en orijinal 5 kişiden birisin.

Belki çok yakının olmayanlar seni "işin gırgırında" biri gibi görüyor olabilirler. Acayip müsaitsin ve bile isteye böyle bir izlenim yaratıyorsun. Ben yine de derinlerde her şeyi ciddiye aldığını, yumuşak bir kalbin olduğunu, sana dürüstçe geleni başının üstüne koyduğunu düşünüyorum.
Hatırlarsın belki, yan yana oturup sohbet etmiştik. Ben iş problemlerini anlatmıştım. Al sana itiraf, hiç beklemiyordum ciddi bir şekilde dinleyip akıl vereceğini. Evime varıp varamadığımı düşünen başka kim oldu? Ortamlar değişti, teşrik-i mesaimiz bitti. Hiç beklemezdim de, babamın üstüne aradın ya? Sesin yetti bana "bu adam iyi biri" dedirmeye.

Bir ortak arkadaşımızın da dediği gibi sende şeytan tüyü var. Sana kimse kızamaz, darılamaz inanmam asla. Yan yana gelip de bir selam veren, o da olmazsa sesini duyan kimse sırt dönemez.

Adamsın, iyi ki varsın.

Canım Ciğerim Abim ~