Soğuyan Zaman

Bir zamanlar “biz” vardık,
Şimdi sadece yankın var odamda.
Saat bile yürümüyor,
Sanki zamanı da seninle götürdün.

...

Duvarlarda sesin soldu,
Gölgen bile dönmemeye ant içmiş gibi.
Kelimeler dondu dudağımda,
Artık “özledim” bile üşüyor dilimde.
...

Kokun, yastığın kenarında solan bir anı,
Dokunuşun, kalbimde yankılanan bir yankı.
Ne kadar sessizlik varsa içimde,
Hepsi senden kalan bir tür yankılanma.
...

Zaman artık akmıyor.
Yalnızca ağır ağır çöküyor üzerime.
Dakikalar değil, anılar geçiyor içimden,
Her biri biraz daha soğuk, biraz daha sessiz.
..

Ve ben…
Kırık bir saate dönüşüyorum yavaşça,
Aklım ilerliyor ama kalbim hep o anda,
Senin gittiğin o son dakikada donmuş halde.
...

Soğuyan zamanın içinde titriyor kalbim,
Ne ileri gidebiliyor, ne geri dönebiliyor.
Belki de seninle değil,
Sıcacık bir “biz”le vedalaştım ben.