Abimmm çok eskiden. Taş ve resim boya benden
Evet kabartmalar var abi.

Aaaa bir de harika bir proje olmuş. Tebrik ederim, @ uykusuzadam .

Ben de mezunlar grubumdaki arkadaşlarla gittiğim bir seramik boyama etkinliğinde boyadığım mumluğu paylaşayım. Çok çocukça gözüküyor ama olsundu
Cesaret edip paylaşmak lazım.
Fırınlanmış halinin fotoğrafını çekmemişim maalesef. Eve döndüğümde onu da çeker paylaşırım

Çok iyi bence.
Sanırım ilk ve tek çalışma bu.
Şayet öyleyse şunu yazabilirim; ilki böyleyse devamı gelse ne büyük şaheserler üretirsiniz kim bilir...
Bence fırsat yaratıp devam etmelisiniz...

Pardon ama koskoca gaste çıkartan adam mı yazıyor bunları...
Ben o şaheseri okuduktan sonra ne desen ikna edemezsin beni.
Net!

Afedersin ama sorun şu ki; sen kendi potansiyelinin farkında değilsin.
Hiiiççç yok abi diye cevap yazma.
Bazı arkadaşlar var, şiir yazamam ben demişlerdi vaktinde, ittirere kaktıra kendilerini keşfetmelerini sağladım, şimdi gayet güzel şiirler yazıyorlar.

Kendine şans tanıman ve yılmadan denemen lazım...

Konu kapanmıştır abinin lafının üstüne laf olmaz.
O kadd darrr

Dönmediniz mi efenim evinize, bekle bekle ağaç olduk burada yafu...
Merakla bekliyorum son halini...

çok güzel bir çalışma bu cidden. ben de böyle benzer bir etkinliğe katılmıştım. benimkini görseydin kendine ne kadar haksızlık ettiğini anlardın sevgili @ KahKaha

"dilimin ucuna gelip yutkunduğum ne varsa geceye fısıldıyorum.
bakarsın sabaha şiir olur. "

birhan eroğlu


..
yutkunmayıp konuştukça yitiriyor
muyuz ki güzel şeyleri acaba dedim.
saflığı..şiiri.. birlikte susmanın tadını unuttuk belki de.

iyi geceler dileği olsun herkese

İlk diyebiliriz ama demeye de biliriz. Bilemedim
8. Sınıftı galiba, resim öğretmenimiz bir sergi hazırlıyordu, iyi olduğum için mi yoksa söz dinleyen bir öğrenci olduğum için mi bilmiyorum, beni derslerden çıkarıp, sergisine yardım ettirmişti. Tuvalet kâğıtlarından hamur yapılıyor ya, öyle eserler vardı sergisinde. Çok hoşuma gitmişti o “asistanlık”.
Burada değil ama Türkiye’deki evimizde bir testi var o zamanlardan kalma. Bir gün ziyaretimize gelirseniz, eleştirilerinizi almak isterim. Kim bilir, belki emeklilik hobim olur



@ Eru ’nun çok güzel kalemi vardır.
Bir ara, sizin de dediğiniz gibi, ite kaka bir şeyler yazdırmışlığımız var.
Özellikle kurgu ve fantastikte müthiştir. Hikayeyi çok güzel kurup, yönetir.
Yani yine çok haklısınız. Gözünüzden kaçmadı. Siz yakasından düşmeyin ve arada eziyet etmek gerekirse bana da seslenin
Siz kıyamazsanız, ben seve seve işkencenin dozunu arttırırım



Kardeşim dizini sakatladığı için bir süredir onun yanında, başka eyaletteyim. Önümüzdeki hafta bir kendi evime gidip geleceğim inşallah, o zaman çekip konuyu hortlatayım

Çok geçmiş olsun. Umarım ciddi bir şey değildir.
Eve gidince yazdığınız için bilemedim, bekleyeceğiz artık. Ama lütfen unutmayın.


Yalnız az önce öğrendim @ Eru da benim gibi ofluymuş.
İki Oflu nasıl baş ederiz bu konuyla bilmiyorum ama çok saygılı biri @ Eru kardeşim.
Beni üzeceğini zannetmiyorum... Haaa ne olur ne olmaz siz tetikte bekleyin. Belli mi olur yetişin diye size seslenebilirim de

Teşekkür ederiz
Şimdilik ameliyatı erteledik, fizik tedavi ile iyileşecek mi ona bakıyoruz. İyileşir inşallah.

Evet, özü sözü bir, hatır gönül bilen bir uşaktır Eru
Benim size güvenim tam. Siz onun inadını kırarsınız; yarım bıraktığı çalışmalarını bile tamamlatırsınız. Ama lazım görürseniz ben hazırım elbette
Gazan mübarek olsun, @ Eru

Teşekkür ederim, üçrenk hanımcım.
Kim bilir belki bir gün yollarımız kesişir ve birlikte bir daha deneriz. Eminim o zaman ikimizinki de daha güzel olur



İletişim konusunu o kadar yanlış anladık ki, kimimiz hiç konuşmuyor, kimimiz de hiç susmuyoruz.
Kendimi “doğru” anlatmam o kadar önemliymiş gibi hissediyorum ki, yoruluyorum.
İnsanlar nezaketten bile anlamıyorken, susmanın tadını nasıl hatırlayacağız biz?
Hele bir de sustuklarımız şiir olamazsa…