Vay arkadaş… Tamamen ters köşe yaptınız, farkında mısınız?
Tepkimi sesli sesli verdiğim için annem “ne oldu?” diye sordu.
“Çizim yapamıyorum diyen bir kadın, bak neler çizmiş” deyip fotoğrafları gösterdim.
“Çizim yapamayan hali bu muymuş? Ben bu çizgilerin bir tanesini atamam.” dedi.
Sonra ben ekledim tabi… “Ama bu kadın çocuğunun ödevlerini de yapıyormuş, sen benim ödevlerimi hiç yapamadın” diye. Ona da “git şurdan” dedi.
Gerçekten çok başarılısınız.
Ellerinize sağlık.



Benim tarihe bot düşmek gibi bir huyum var sevgili üçrenk.
Sizinle o notlardan bir tanesini paylaşmak isterim. Biraz uzun ama umarım sıkılmadan okursunuz.

Durmalı
Popülasyonu 24,000’i bulmayan, küçücük bir yerdeydim bu hafta. İki koca iş gününü 73 yaşında bir doktorla ve sadece yarım saati muhtemelen aynı yaşlarda olan bir ressam ile geçirdim. İnsan kendi ömrünü ikiye katlamış birileriyle zaman geçirince ister istemez kendi yaşlılığı ile ilgili düşünmeye başlıyor. Yaş almak harika bir şey, ayrıcalık, lütuf. Hep böyle düşündüm… Fakat insanın nasıl yaşlandığı çok önemli. Yaşlanmak ile eskimek arasında büyük fark var. Eskiyen insan, kaç yıl yaşadığı farketmeksizin, etrafına yük oluyor. Belki koca bir ömürü insanlığa faydam olsun diyerek geçiriyor ama bunu kendini yenilemeden yaptığından ya da nerede durması ve hayatına yeni bir yön vermesi gerektiğini bilmediğinden kambur olarak görülmeye başlıyor. Halbuki hem beş çocuk büyütüp, hem de emekli olduktan sonra resmin tutkusuna yönelip, ressam olan Mary Jo gibi eskimeden yaşlananlar dünyayı güzelleştirmeye devam ediyorlar. Etrafındaki insanlar onların yanında ayrıldığında hafiflemiş ve umutlu hissediyorlar.
73 yaşımı görür müyüm bilmem. Umarım 93 yaşımı bile görürüm ve yine umarım bugün hayata ne kadar tutkuyla bağlıysam o kadar bağlı bir yaşlı olarak görürüm. Kimseye madara olmadan, yük olmadan ve en önemlisi öz farkındalığımı yitirmeden görürüm.

D.T.
2 Kasım 2023
15:37


Mary Jo Hinds, bana çok ilham veren, ne zaman hatırlasam gülümseten, ziyaret ettiğim sanat müzesinde, o, ilk sergisinin hazırlıklarını yaparken gerçekleşen bir tanışıklık.
Eserlerine göz atmak isterseniz diye linkini de buraya bırakıyorum.

Paintings by Mary Jo Hinds.
https://www.josartwork.com/

Canım @ KahKaha reaimlerle ilgili annenle diyaloğunuz çok hoştu. Bir satır sonra anne terliği geliyor sandım
Sevgili annene çok selamlar.


Yaş aldığında nasıl olursun bilemem ama farkındalığın çok yüksek senin.
Böyle gençlere bayılıyorum ben de. Dünyanızı mutlaka güzelleştireceksiniz siz eminim.


Nazım'a gelince çok haklısın. Zaman zaman ben de böyle çelişkiler duyuyorum. Ama eğer özel hayatlarını düşünürsek neredeyse okuyacak izleyecek hiçbir şey bulamayız. Çünkü kimse tertemiz değil yaşamda. Hayatta her şey var ve sanat da hayatın ta kendisi.

Sevgilerimle

Aleykümselam, iletirim tabi ki

Yoruma ayrı, genç diye anılmaya ayrıca bayıldım. Teşekkür ederim
Nazım hakkında açtığınız pencere için ayrıca teşekkür ederim. Tekrar tekrar yapılan hataları kolay kolay affedebilen biri değilim ben. Kendi hatalarım için bile kendime çok eziyet ederim. Bu yüzden bir yanım hep huzursuzdur. Bu hissiyatımın da o mükemmeliyetçilikten kaynaklı olduğunu farkettim sayenizde. Haklısınız, yaşantısı, şairliğinden ve eserlerinden bir şey eksiltmez.

Benim açımdan çok faydalı bir diyalog oldu, üçrenk. Teşekkür ederim