Bir gün daha sensiz geçti.
Yine düşündüm ya seni bir şey demeden...
Ne kadar sever oldun acı çektirmeyi,
Şu dünyada deli yaptın ya beni.
Bir gün daha sensiz geçti...
Koklayamadan rüzgarda sallanan saçlarını,
Dokunup,okşayamadan yüzünü;
Bakamadan o narin gözlerine,
Doya doya Sarılmada.
Her sabah koşuyordum Eminönü iskelesine,
Sıcak iki çay söylüyordum,
Gelmiyordun,ikisinide içiyordum.
Her yudum içime kor olarak düşüyordu
Sensiz geçen günleri hatırlatıyordu bana.
Yedi çeyrek vapurunu bekliyordum bir şey demeden...
Oysa ne kadar inanmıştım geleceğine
Bir gün daha sensiz geçti.
Ben sana aşık oldum desem yeri değil
Seni seviyorum desem boş.
Mahçup olurum bunu söylemeye çünkü,
Tüm bunlar kifayetsiz kalır sana.
Bir gün daha sensiz geçti...