Bu ilk yangın değil son da olmayacak,
Gözlerimden düşen yaş değil
Hep düş kırıklıkları olacak.

Küllerimden doğmak değil derdim,
Her seferinde biraz daha eksilmek olacak.

Yanmayı öğrenen kalp,
Artık sönmeyi de unutur olacak.

Her adımda biraz daha sessizlik,
Her gecede biraz daha karanlık olacak.

Sustuğum cümleler büyüyüp boğazımda düğümlenecek,
Sakladığım yaralar içimde kor olup yanacak.

Ve ben,
Her seferinde biraz daha az,
Her yangında biraz daha çok kül olacağım.

Gözlerimdeki ışık birer birer sönecek,
Umudun adı bile yabancı gelecek.

Düşlerim toprağa gömülecek,
Geriye sadece ağır bir suskunluk kalacak.

Ne eller tutacak beni,
Ne de yollar geri getirecek.
Hepsi bitecek,
Ben bile…