Keskin Rüzgar...
Topladığım her parçam başka bir adını fısıldadı.
Yürüdüm, kanayan hatıralarla taş döşeli gecelerde,
Her adımımda senden biraz daha eksildim.
Sözlerin keskin bir rüzgâr gibi geçti içimden,
Tutunacak dal aradım,
gölgem bile kaçtı benden.
Aynalarda tanımadığım bir yüz bıraktın,
Gözlerimde yarım kalmış cümleler, suskunluklar.
Ama bil ki,
Kırıldığım yerden sızan ışıkla öğrendim ayakta kalmayı.
Küllerimden doğmayı kendimden ögrendim ben,
Adını acıdan silip kendimi seçtiğim yerden
Artık yaralarım değil, ben büyürüm her geceden.









17Beğeniler




Normal
