Sınandığım en büyük sızım sensin,
Acına hamd,adına şükretiğim.
Yaralandığım yerden sevdim seni,
Canıma dokunan ama beni çoğaltan.
Eksildikçe derinleşen bir iz gibi,
Yokluğun bile yerli yerinde.
Görmeyişin bakışların kadar güzel,
Duymayışın dinlemen kadar derin.
Gelmeyişin geliş kadar kader,
Dokunmayışın temas kadar gerçek.
Gidişin kalış kadar vakur,
Uzaklığın yakınlığım kadar içli.
İçimde kalan her halinle kabulleniş oldun,
Sükutunla sabrı ögrettin bana.
Her yokluğun başka bir varoluş,
Her eksiliğin bir tamamlanma.
Her halinle güzelsin,
Her haliyle sevilen,her haliyle gönüle düşen...