Ruhumun Diğer Yarısına..

Bazı insanalr hayatta bir eksikle başlar,ne olduğunu tam bilemedikleri o boşluğu doldurmak için durmadan ararlar.
Seni tanıdığımda.o boşluğun aslında senin için ayrılmış bir yer olduğunu anladım.
Seni sevmek benim için sadece bir tercih değil,ruhumun en doğal ihtiyacıymış.
Seninle konuşurken zamanın nasıl akıp gittiğini fark etmemek yada sadece varlığının verdiği o tuhaf güven hissi,hayatın bana verdiği en kıymetli hediye.
Seninle olan bağımız,sadece güzel kelimelerdenveya paylaşılan mutlu anlardan ibaret değil;biz birbirimizin yaralarını sarabilen,birbirine bakıncakelimelere ihtiyaç duymadananlaşabilen iki ruhuz.
Dünyanın kalabalığı ve gürültüsü kapının dışında kalıyor;senin yanına geldiğimde her sey duruluyor,sadeleşiyor.
Seninleyken sadece dünyayı değil,kendimi de daha çok seviyorum.
Yollar nereye giderse gitsin,mevsimler nasıl değişirse değişsin,kalbimdeki pusula her zaman seni gösterecek.
Seninle herşeyi göze almak;seninle hiç bilinmeyen yollara yürümek benim en büyük cesaretim.
Hayatın tüm renklerini seninle birlikte soldurmadan yaşamak ve her sabah kalbine yakın uyanmak dileğiyle.
Sen benim hiç bitmesini istemediğim GERÇEĞİMSİN....