Kimi Susar, Kimi Kendini Anlatarak Hayatta Kalır 🖤
Kimi Susar, Kimi Kendini Anlatarak Hayatta Kalır 🖤

Bazı insanlar acılarını içine gömer; kan kusar ama “kızılcık şerbeti içtim” der. 🤍
Bazılarıysa yaşadığı her duyguyu, her ayrıntıyı hiç saklamadan ortaya serer. 🗣
Aynı dünyada, aynı insanlık hâlinde bu kadar farklı tutumların olması ilk bakışta şaşırtıcıdır. Oysa bu fark, insanın kendini koruma ve var etme biçiminden doğar.
Az konuşan, çok saklayan insanlar genellikle özel alanlarına sıkı sıkıya bağlıdır. 🔒
Güçlü görünmeyi öğrenmişlerdir; duygularını paylaşmanın onları zayıflatacağını düşünürler.
Kimi zaman bu bir olgunluk göstergesidir, kimi zamansa incinmemek için örülmüş sessiz bir duvardır. 🧱
Her şeyini açıkça anlatanlar ise anlaşılma ihtiyacını daha yoğun hisseder. 👀
İçlerinde birikenleri dışarı dökerek hafifler, görünür olarak rahatlarlar. 🌬
Bu durum çoğu zaman zannedildiği gibi zayıflık değil, aksine bir baş etme biçimidir. İnsan bazen anlatarak ayakta kalır. 🌱
Bu iki uç arasında “doğru” ya da “yanlış” yoktur. ⚖
Çünkü herkesin yükü, yarası ve taşıma gücü farklıdır.
Önemli olan ne kadar anlattığımız değil; anlattıklarımızın ya da sakladıklarımızın bizi incitip incitmediğidir. 💭
Sonuçta insan, kendini en iyi bildiği yerden yaşar.
Kimi susarak güçlü olur, 🤐 kimi konuşarak. 💬
Ve her ikisi de insana dahildir. ✨

Bazı insanlar acılarını içine gömer; kan kusar ama “kızılcık şerbeti içtim” der. 🤍
Bazılarıysa yaşadığı her duyguyu, her ayrıntıyı hiç saklamadan ortaya serer. 🗣
Aynı dünyada, aynı insanlık hâlinde bu kadar farklı tutumların olması ilk bakışta şaşırtıcıdır. Oysa bu fark, insanın kendini koruma ve var etme biçiminden doğar.
Az konuşan, çok saklayan insanlar genellikle özel alanlarına sıkı sıkıya bağlıdır. 🔒
Güçlü görünmeyi öğrenmişlerdir; duygularını paylaşmanın onları zayıflatacağını düşünürler.
Kimi zaman bu bir olgunluk göstergesidir, kimi zamansa incinmemek için örülmüş sessiz bir duvardır. 🧱
Her şeyini açıkça anlatanlar ise anlaşılma ihtiyacını daha yoğun hisseder. 👀
İçlerinde birikenleri dışarı dökerek hafifler, görünür olarak rahatlarlar. 🌬
Bu durum çoğu zaman zannedildiği gibi zayıflık değil, aksine bir baş etme biçimidir. İnsan bazen anlatarak ayakta kalır. 🌱
Bu iki uç arasında “doğru” ya da “yanlış” yoktur. ⚖
Çünkü herkesin yükü, yarası ve taşıma gücü farklıdır.
Önemli olan ne kadar anlattığımız değil; anlattıklarımızın ya da sakladıklarımızın bizi incitip incitmediğidir. 💭
Sonuçta insan, kendini en iyi bildiği yerden yaşar.
Kimi susarak güçlü olur, 🤐 kimi konuşarak. 💬
Ve her ikisi de insana dahildir. ✨








2Beğeniler





Normal
