Henrik Ibsen'in 1879 yılında yazdığı üç perdelik tiyatro oyunudur. ben kitabını okudum.
Okumak isteyenler ya da oyunu görmek isteyenlere spoiler içerebilir.



Nora ve Torvald Helmer çiftinin dışarıdan bakıldığında mutlu, düzenli gibi görünen evliliği bir noel gecesinde Nora’nın geçmişte, kocasını kurtarmak için gizlice borç alıp babasının imzasını taklit etmesinin ortaya çıkması üzerine bu “mükemmel” aile yapısının aslında ne kadar kırılgan olduğunu ortaya çıkarır.

Erkekler için önemsenmeyen davranışlar
Kadınlar için “suç” sayılabilir.
Oysa Nora’nın yaptığı şey ahlaki olarak fedakârlıkken, yasal olarak suçtur.



Olayın merkezinde Nora’nın birey olma mücadelesi vardır. Nora ilk başta babasının evinde sonrasında evliliğinde bebek muamelesi görür. Torvald’ın Nora’yı sevmesi, onun “itaatkâr” olmasına bağlıdır. İlk kriz anında ise Torvald’ın Nora’yı değil, kendi itibarını düşünmesi bu durumu açıkça gösterir.


Finalde ise Nora eş ve anne olmaktan önce birey olması gerektiğini fark eder. Kapıyı çarpıp çıkması, bir bilinçlenme ve uyanış anıdır.



özetle; sevgili kadınlar, dışarılarda bir yerlerde bizi bekleyen mucizeler yok. mucize bizzat kendimiziz. o kapıyı çarpıp çıkmadığımız (sessizliğinin bitişi,kendini bulma, uyanış zamanı) sürece mucize de gerçekleşmeyecek..